CDK4/6-remmers gecombineerd met aromataseremmers geven langere overleving dan fulvestrant bij metastatisch HR+/HER2- borstkanker
Dit retrospectieve real-world cohortonderzoek onderzocht de effectiviteit en veiligheid van CDK4/6-remmers in combinatie met endocriene therapie bij 181 patiënten met metastatisch HR+/HER2- borstkanker met speciale histologische subtypes.
De mediane progressievrije overleving bedroeg 18,2 maanden en de totale overleving 58,1 maanden. Patiënten die aromataseremmers plus CDK4/6-remmers kregen, hadden een significant langere totale overleving dan zij die fulvestrant plus CDK4/6-remmers ontvingen (77,4 versus 42,4 maanden; HR 2,2; p = 0,002).
Na progressie op CDK4/6-remmers bleek de combinatie van endocriene therapie met een mTOR-remmer het langste progressievrij te houden. De bevindingen bevestigen dat CDK4/6-remmers een veilige en effectieve basisbehandeling zijn in deze ondervertegenwoordigde histologische subgroepen, waarbij de keuze voor aromataseremmers boven fulvestrant de overleving kan verbeteren en mTOR-remming een waardevolle opvolgingsoptie biedt na CDK4/6-remmers.
Abstract (original)
BACKGROUND: Metastatic (m) HR-positive/HER2-negative special-type breast cancer (STBC) exhibits distinct biological behaviors compared with no special-type BC (NSTBC), yet their management is largely extrapolated from trials dominated by NSTBC. To improve understanding of real-world (rw) clinical outcomes, this study evaluated the effectiveness of CDK4/6 inhibitors (i) specifically in patients with mSTBC, providing clinical relevant insights into their therapeutic impact. PATIENTS AND METHODS: This retrospective cohort study included patients with mSTBC treated with first- or second-line CDK4/6i plus endocrine therapy (ET). Real-world progression-free survival (rwPFS) and overall survival (rwOS) were estimated using the Kaplan-Meier method, and differences between subgroups were evaluated using log-rank tests. RESULTS: From April 2016 to December 2024, 181 patients received CDK4/6i-based therapy. Median rwPFS was 18.2 months (95% CI, 16-22.1) and median rwOS was 58.1 months (95% CI, 49.4-77.4). A statistically significant difference in rwOS was observed between patients treated with aromatase inhibitors + CDK4/6i versus fulvestrant + CDK4/6i (77.4 vs. 42.4 months; unadjusted HR = 2.2; P = .002). No other subgroup analyses demonstrated statistically significant differences. Common adverse events included neutropenia, anemia, and diarrhea; 32% of patients required dose reductions, which did not adversely affect survival outcomes. Following CDK4/6i progression, overall rwPFS2 was 29.7 months (95% CI, 25.9-32.2). Chemotherapy was the most frequently used post-CDK4/6i treatment, while ET combined with an mTOR-inhibitor provided the longest rwPFS2. CONCLUSION: CDK4/6i represent a safe and effective therapeutic option for mSTBC. Nevertheless, dedicated studies and tailored treatment strategies are warranted to optimize post-CDK4/6i treatment in these subgroups.
Dit artikel is een samenvatting van een publicatie in Clinical breast cancer. Voor het volledige artikel, alle details en referenties verwijzen wij u naar de oorspronkelijke bron.
Lees het volledige artikelDOI: 10.1016/j.clbc.2026.07.035
